بود كه مثل او در جواب و الفاظ در جوانب و اطراف هيچ ديار نبود و عوض و بدل نداشت در زمان خود و قضاء فارس و حوالى كرد چند سال ، و حكم ميان مردمان به حق كرد چنان كه پادشاهان از وى ميترسيدند و شكها بسبب حكم او از امور دفع ميگشت « 209 » و او را هر ساعتى از روز و شب وردى بود كه اقامه آن بجاى مىآورد « 210 » و درس در مدرسه عضديه ميگفت و چون از درس فارغ ميشد بتصنيف كتب دينيه مشغول ميگشت و در اثناى اينها خصومت خلق فرومىنشاند و جواب از واقعه‌ها ميداد و مشكلات آسان ميكرد و در نماز جنازه‌ها حاضر ميشد و پرسش بيماران ميكرد و تفقد احوال دوستان مىنمود و تعهد مزدوران و خدام بقدم « * » و كرم ميكرد و هركس كه تردد بوى ميكرد « 211 » نظرى خاص با وى داشت جداگانه « 212 » مؤلف كتاب ميگويد شنيدم از وى كه گفت در دوازده سالگى بمدرسه فزاريه آمدم و ملازمت مولانا لسان الدين « 213 » كردم تا فقه از او فراگرفتم بعد از آن مسافرت كردم چند سال و به تبريز رسيدم و ملازمت مولانا علاء الدين طوسى « 214 » و مولانا

--> ( 209 ) - مد : مىترسيدند بسبب حكم او از مور دفع ميگشت - جها : پادشاه از وى ميترسيد و شكها نسبت به حكم او از امور رفع ميگشت . ( 210 ) - مد : اقامت آن بجاى مىآورد - مفتى المذاهب الاربعه و فقيه من تحت سبعه ارقعة البحر الخضم و الطود الاشم الذى لا يدرك شاوه و لا ينتهى غايته ولى قضاء فارس و حواليها مدت سنين فحكم بالحق بين المسلمين يهاب منه الملوك و ينجاب عن امره الشكوك و كان له فى كل ساعة ليلا و نهارا و سرا و جهارا . ( شد الازار ) . * مد . جها : و خدم و لزم بقدم . ( 211 ) - مد : و لزم بقدم و كرم ميكرد و هركس كه تردد بوى ميكرد . ( 212 ) - مد : بوى داشت جداگونه . و لا يضن بشهود الجنائز و عيادة المرضى و تفقد احوال الاصدقاء و تعهد التلامذة و الخدام فى الشدة و الرخاء و كان له مع كل واحد من المترددة عليه و المحصلة لديه نظر خاص و مجلس غاص ، ( شد الازار ) . ( 213 ) - مقصود از اين شخص لسان الدين نوح بن محمد سمنانى است كه شرح حال وى خواهد آمد . ( 214 ) - علاء الدين طاوسى ( شد الازار ) با فحص بليغ نتوانستيم اطلاعى در خصوص اين شخص بدست بياوريم ( حاشيه شد الازار ) .